خبری

اگرچه فلسفه کلی اینورتر را می توان از تسلا دانست، اما این دیوید پرینس بود که مفهوم علمی اینورتر را ارائه کرد. البته ممکن است در میان آنها افراد دیگری نیز وجود داشته باشند که اطلاعات آنها در دسترس نباشد، با این حال دیوید پرینس در سال 1925 (1304 هجری قمری) مقاله ای با عنوان «اینورتر» در GE Review منتشر کرد که می تواند مرجع خوبی باشد. برای ادعای ما اگر مقاله دیوید را بخوانید متوجه می شوید که تمام عناصر لازم برای ساخت یک اینورتر مدرن در آن ذکر شده است.

وی در مقاله منتشر شده خود با فرض آشنایی مخاطبان با کلمه و عملکرد یکسو کننده (که بیش از دو دهه در مقالات وجود داشت) اینورتر را دستگاهی نامید که دقیقاً برعکس رکتیفایر کار می کرد و از آنجایی که در سال 1925 بود که این کلمه به تدریج در میان مقالات دیگر ظاهر شد.

با توجه به مطالب گفته شده، اینورتر قبل از دیوید پرینس نیز حضور داشته است. اما نام خاصی برای آن در نظر گرفته نشد، البته نه به صورت الکترونیک قدرت، بلکه به صورت یک دستگاه کاملاً مکانیکی (ترکیب موتور و ژنراتور).
اینورتر موج مربعی:
شکل موج ولتاژ خروجی برای این نوع اینورتر مربع است. این نوع اینورتر در بین انواع اینورترها کمترین استفاده را دارد زیرا اکثر لوازم خانگی بر اساس شکل موج سینوسی طراحی می شوند. اگر به دستگاهی که بر اساس ولتاژ موج سینوسی کار می کند، ولتاژ موج مربعی بدهیم، دستگاه آسیب می بیند.

این نوع اینورترها ارزان هستند اما همانطور که گفته شد موارد استفاده از آنها بسیار کم است. این نوع اینورتر اغلب برای دستگاه هایی با طراحی ساده که از موتور جهانی استفاده می کنند استفاده می شود.
اینورتر موج سینوسی:
شکل موج ولتاژ خروجی این نوع اینورترها سینوسی است و نکته مهم و مزیت اصلی این نوع اینورترها این است که تقریباً تمام لوازم خانگی مورد استفاده با استفاده از موج سینوسی کار می کنند، بنابراین این نوع اینورتر بهترین خروجی را می دهد. ما مطمئن هستیم که دستگاه ها به درستی کار می کنند. این نوع اینورترها گران هستند، اما پرکاربردترین آنها نیز هستند.

اینورتر موج سینوسی اصلاح شده:
ساختار این نوع اینورتر نسبت به اینورتر موج مربعی پیچیده تر است، اما ساختار ساده تری نسبت به اینورتر موج سینوسی دارد. خروجی این نوع اینورتر نه کاملاً سینوسی است و نه کاملاً مربعی، بلکه در واقع چیزی بین این دو است.

اینورتر هایتک